شاخص کیفیت هوا(AQI )

AQI: Air Quality Index

شاخص کيفيت هوا AQI ، کيفيت هوا را در شش دسته قرار مي دهد که هر دسته را به سطوح مختلف سلامت انسان مربوط مي سازد. اين شش دسته بشرح زير است:

خوب: ⁽¹⁾ ميزان AQI در اين حالت بين 0 و 50 است. کيفيت هوا رضايتبخش است و آلودگي هوا بي خطر يا کم خطر است. اين حالت را با رنگ سبز نشان مي دهند.

متوسط: ⁽²⁾ ميزان AQI در اين حالت بين 51 تا 100 است. کيفيت هوا قابل قبول است اگرچه بعضي از آلاينده ها ممکن است براي تعداد بسيار کمي از افراد با ملاحظات بهداشتي خاص همراه باشد به عنوان مثال کساني که نسبت به ازن حساسيت ويژه اي دارند ممکن است علائم تنفسي از خود بروزدهند. اين حالت را با رنگ زرد نشان مي دهند.

ناسالم براي گروه هاي حساس: ⁽³⁾ ميزان AQI در اين حالت بين 101 و 150 است. بعضي از افراد گروههاي حساس ممکن است اثرات بهداشتي خاصي را تجربه کنند. براي مثال مردمي که داراي بيماري ريه هستند نسبت به عموم مردم خطرات بيشتري را از مواجهه با ازن متحمل مي شوند اما مردمي که بيماري ريوي يا قلبي دارند خطر بيشتري را از مواجهه با ذرات معلق متحمل مي شوند. ولي وقتي آلودگي هوا در اين سطح قرار دارد عموم مردم تحت تاثير قرار نمي گيرند. اين حالت را با رنگ نارنجي نشان مي دهند.

ناسالم: ⁽⁴⁾ هر فردي ممکن است اثرات بهداشتي AQI بالا را زماني که مقدار آن بين 151 و 200 است، تجربه کند. اعضاي گروههاي حساس بيش از سايرين اثرات جدي را بر سلامت خود تجربه مي کنند. اين حالت را با رنگ قرمز نشان مي دهند.

خيلي ناسالم: ⁽⁵⁾ در اين حالت AQI بين 201 تا 300 قرار دارد و هشداري براي سلامتي بحساب مي آيد و بدين معني است که هر کسي ممکن است اثرات جدي تري را بر سلامت خود تجربه کند اين حالت را به رنگ بنفش نشان مي دهند.

خطرناک: ⁽⁶⁾ AQI در اين وضعيت از 300 بالاتر است و اخطاري جدي براي سلامت انسان و اعلام وضع اضطراري است. در اين وضعيت احتمالا تمام افراد جامعه تحت تاثير قرار مي گيرند. اين حالت را با رنگ ارغواني نشان مي دهند.

ارتباط شاخص کيفيت هوا با سطح اهميت بهداشتي و رنگهاي متناظر با آن در جدول (1) آمده است.

1. Good.

2. Moderate.

[3] . Unhealthy for sensitive groups.

[4] . Unhealthy.

[5] . Very unhealthy.

[6] .Hazardous.

کيفيت هوا بوسيله تعيين غلظت آلاينده هاي اصلي در ايستگاههاي سنجش اندازه گيري مي شود. اين ايستگاهها بسته به جمعيت شهر و وسعت آن ممکن است متعدد باشند. داده هاي خام بدست آمده از سنجش آلاينده ها با استفاده از رابطه 1 به AQI تبديل مي شوند. پارامترهاي مورد استفاده در رابطه از جدول 2 که نقاط شکست براي AQI را نشان مي دهند، بدست مي آيد.

که در اين رابطه :

I_p = شاخص کيفيت هوا براي آلاينده P

C_p = غلظت اندازه گيري شده آلاينده P

BP_Hi = نقطه شکستي که بزرگتر يا مساوي C_p است

BP_LO = نقطه شکستي که کوچکتر يا مساوي C_P باشد

I_Hi = مقدار AQI منطبق با BP_Hi

I_Lo = مقدار AQI منطبق با BP_Lo

براي هر يک از آلاينده ها شامل ازن، منواکسيد کربن، دي اکسيد گوگرد و ذرات معلق جداولي وجود دارد که براي اطلاع رساني به عموم مردم در زمينه آلودگي هوا تهيه شده است در اين جداول مقدار شاخص، سطوح مرتبط با سلامت و دستورالعمل هاي احتياطي مربوط به آن آمده است.

جدول 3. شاخص کيفيت هوا (AQI): ازن

جدول 4. شاخص کيفيت هوا (AQI) : منواکسيد کربن

جدول 5 . شاخص کيفيت هوا (AQI): دي اکسيد گوگرد